Wandelen in de Wilhelminapolder

In de Wilhelminapolder ligt een schitterend wandelpad. Liefhebbers kunnen de herstelde oever van een eeuwenoude kreek volgen en passeren akkers, bosjes en natuurlijk de Oosterscheldedijk. De combinatie met de Oosterschelde maakt deze wandeling tot een van de prettigste in de omgeving van Oud-Sabbinge. Nergens anders komt de variatie in het Zeeuwse landschap zo tot zijn recht: (grootschalige) akkerbouw, intieme doorkijkjes langs geknotte bomen en dan weer de wijdsheid van de Oosterschelde. Vogelaars kunnen genieten van kiekendieven, buizerds, talloze watervogels en sinds kort ook weer de patrijs. Boodschapper Jan Paul van Hoven is directeur van een van de grootste landbouwbedrijven van Nederland (voluit: de Koninklijke Maatschap tussen eigenaren van gronden in de Wilhelminapolder en de Oost-Bevelandpolder). In zijn vrije tijd bezoekt hij in Vlissingen graag de breedst geassortimenteerde Albert Heijn van Zeeland. Omdat daar goed is te zien hoe belangrijk de landbouw is voor het aanbod in de winkels. Duizenden agrarische produkten vullen er de schappen. En die boodschap brengt van Hoven graag over: landbouw en maatschappij hebben elkaar nodig. Daarom begon hij tien jaar geleden met een tweejaarlijkse open dag en vindt hij het niet meer dan logisch dat bij de herinrichting van de Wilhelminapolder het publiek ruimte krijgt om de landbouwgronden eindelijk te betreden. Want de landbouw heeft het begrip van het publiek nodig om te overleven. En andersom is het (letterlijk) al niet anders. Van Hoven is, kortom, een man met een missie. Boeren tegen wil en dank De geschiedenis van de Wilhelminapolder begint in 1809. Rotterdamse speculanten dijken de schorren Hongersdijk, Goenje en Mosselbank in en polderen daarmee het eiland Wolphaartsdijk definitief vast aan Zuid-Beveland. Maar de kosten van de bedijkingen en de bouw van een sluis zijn hoger dan de opbrengst van het nieuwe land. Dus rest er weinig anders voor de speculanten uit de Maasstad dan zelf een boerenbedrijf te beginnen. Op de lijst van eigenaren in het kantoor van de maatschap prijken derhalve nog steeds illustere Rotterdamse namen als Mees, van Beuningen en Dutilh. Allen boer tegen wil en dank. Waterberging, natuurontwikkeling en wandelpad Na de inpoldering liggen tussen de akkers enkele grote kreken. Deze zijn nodig voor de afwatering maar verworden met de jaren steeds meer tot sloot. Pogingen de natte oevers op te hogen met klei uit Noord-Beveland stranden op bureaucratische belemmeringen. De Wilhelminapolder moet nadenken over andere oplossingen. Daarbij wordt aangesloten bij het rijksbeleid dat ruimte voor water bepleit. Regenwater moet zoveel als mogelijk worden opgevangen in het gebied waar het is gevallen en daarna de polders uitgepompt. Langs de kreken in de Wilhelminapolder worden kleilagen verwijderd totdat de oude zandlaag weer aan de oppervlakte ligt. Met de afgegraven klei hoogt de maatschap natte landbouwgrond op. Op de zandgronden ontstaat ruimte voor natuurontwikkeling (natuur gedijt het beste op voedselarme grond). De tien meter brede strook naast de voormalige kreek kan gebruikt worden voor de opvang van water maar dient ook als wandelroute. De al aanwezige bomenrijen en bosjes geven samen met de herstelde kreken de Wilhelminapolder op sommige plekken de aanblik van een landschapspark. De terugkeer van Hongersdijk Na het herstel van de kreken wacht de Wilhelminapolder nieuwe uitdagingen. Wat te doen met de natuurontwikkeling langs de Schenge, bijvoorbeeld? Daarnaast is de maatschap op zoek naar andere inkomsten. Onzekerheden over de toekomst van de akkerbouw in Nederland treffen ook het grootste boerenbedrijf in de omgeving van Oud-Sabbinge. Er is gestudeerd op een windmolenpark langs de Oosterschelde nabij 't Goese Sas. Rond het vooormalige Proefstation voor de Fruitteelt in Wilhelminadorp wil van Hoven graag meewerken aan de bouw van een nieuwe woonwijk. Dichter bij 't Ouweland staat bij de Roodewijk de schuur van boerderij Hongersdijk. Deze heeft geen agrarische bestemming meer. Jan Paul van Hoven denkt tijdens ons gesprek hardop na over de mogelijkheid in die schuur appartementen te bouwen. Samen met een rijtje nieuwbouwwoningen in het verlengde van de huidige Roodewijk zou er dan weer een klein dorp terugkeren op de plek waar in de middeleeuwen Hongersdijk verdronk. In 1857 zijn ten noorden van de huidige boerderij Hongersdijk grafzerken en andere restanten van dit dorp gevonden.